یک اسپانیایی عاشق ایران/ تهران پایتخت عشق و شانس برد ایران 5 درصد است!

20 ژوئن 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، پووس که سابقه بازی در لالیگا برای خیخون را دارد، در 24 سالگی فوتبال را کنار گذاشت. او سابقه سفر به 35 کشور دنیا را دارد اما بیش ازهمه شیفته ایران شده و عاشق شهر تهران است. او همواره بین مادرید و تهران در رفت و آمد است و بازی بین اسپانیا و ایران در جام جهانی بهانه خوبی شد تا مارکا با وی به مصاحبه بنشیند.

 

 

 

 

پووس در مورد ایران به مارکا گفت:« تهران از نظر من پایتخت عشق است. تهران شهری است که در آن، احترام و عشق بین ساکنینش را دیدم. زنان از همان حق مردان در این کشور برخوردارند و محدودیتی برای کار کردن  شان نیست. حتی در دولت و و مجلس، تعداد زنان نسبت به اسپانیا هم بیشتر است. برخی مواقع به زنان احترام بیشتری به مردان گذاشته می شود. آنها محدودیت حجاب دارند ولی مردان نیز کاملا برای انتخاب پوشش خود آزاد نیستند.

در مترو واگن های مختلط و نیز مختص زنان وجود دارد که مردان حق ورود به آنها را ندارند. ایران از معدود کشورهایی است که در آن، درصد زنان بیشتر از مردان است. زنان حق ورود به ورزشگاه های فوتبال را ندارند ولی این عامل، دلیلی بر این نیست که به ایران با چشمانی بدبین نگاه کنیم. اطلاعات و اخبار سیاسی و اقتصادی غلط زیادی علیه ایران در رسانه های دنیا منتشر می شود.

در ایران دو باشگاه بزرگ و پرطرفدار وجود دارند که در همه شهرها  دارای هوادار هستند. استقلال و پرسپولیس، مشهورترین تیم های تهران و ایران هستند. 

پیش بینی من از بازی امشب بین اسپانیا و ایران این است که ایران تیمی سراسر دفاعی خواهد بود و شانس بردش نیز 5 یا 10 درصد. اسپانیا برنده بازی از نظر من است ولی نباید انتظار دیداری ساده را داشته باشیم. ایران تیمی خوب و سازمان یافته است.»

 

منبع : ورزش 3

در جام ملت ها برای قهرمانی مبارزه می کنیم؛/ کی روش: یک حیوان درنده عاشق پیروزی در وجودم دارم

13 ژوئن 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، بلوهوریزنته، برزیل 2014. آرژانتین در مقابل ایران, ایران تنها در کل بازی 114 پاس می دهد که کمترین تعداد در 50 سال اخیر در جام جهانی بوده است، اما در پایان بازی این تیم ایران بود که نمایش خوبی حداقل برای کسب تساوی بئدون گل ارائه داده بود و بر خلاف انتظارات، در نیمه دوم شانس های بیشتری از حریف خلق کرده بود.

 

38 هزار هوادار آرژانتینی که استادیوم را به رنگ آبی و سفید درآورده بودند، در مقابل هواداران تیمی که به خاطر اتفاقات غیرفوتبالی هیچ تیمی علاقه نداشت مقابل آنها بازی کند سکوت کرده و هواداران ایران با فریادهای “اوله اوله” تیمشان را تشویق می کردند و هواداران حریف را مجبوز به سکوت کردند.

 

اما لیونل مسی با زدن گلی که جایگاه او به عنوان بهترین بازیکن جهان را نشان می داد حتی باعث تشویق از سوی مارادونا نیز شد و در نهایت این ایران بود که مغلوب شده و از جام جهانی حذف شد.

 

البته اندی میتن، کسی این مصاحبه را با کارلوس کی روش انجام داده مدعی شد با سرمربی پرتغالی تیم ملی غریبه نبوده است و 3 ماه قبل برای مصاحبه با به تهران سفر کرده است. البته این قرار ملاقات بارها رد شده و اندی میتن مجبور به پرواز از دوبلین و پرداخت ویزای 350 دلاری شده است.

 

کی روش عملکرد شگفت انگیزی برای رسیدن ایران به برزیل داشت. تیم ملی در سال 2011 در رتبه 7 آسیا و 54 جهان قرار داشت اما 3 سال بعد آنها به رتبه اول رسیدند. شرایط مساعد نبود، حقوق و دستمزد پایین بوهد و تامین پول برای هتل تیم و هزینه های سفر مبارزه ای بزرگ را می طلبید.

 

کارلوس کی روش به سطح پرواز و معطلی های طولانی مدت اعتراض داشته و اگرچه در برخی موارد شرایط را بهتر کرد، اما فیفا در سال 2014 پاداش تیم ملی ایران به دلیل تحریم ها و شرایط دشوار انتقال پول به بانک های ایران بلوکه کرده بود.

 

 

کارلوس کی روش اینگونه صحبت های خود را آغاز کرد: 2 نفر نتیجه دیدار ایران و آرژانتین را رقم زدند، یکی لیونل مسی و دیگری داور که پنالتی ما را ندید. آرژانتین باید با اخراج زابالتا 10 نفره می شد و ممکن بود ما پیروز زمین را ترک کنیم.

 

حالا دیگر از آن بازی مدت ها گذشته و این ماجرا به تاریخ الصاق شده است. امیدوارم بازیکنان تیم ملی با همان انگیزه و شوق دیدار برابر آرژانتین به جام‌ جهانی ۲۰۱۸ بروند. تیم من نسبت به آن مقطع متفاوت شده و بازیکنان ما حالا در اروپا نمایش درخشانی دارند. تیم ملی ایران در حال حاضر تبدیل به تیمی هجومی تر شده شده و اگرچه من از ۲ گل بازی آخر مقدماتی برابر سوریه دریافت کردیم ناراحت شدم اما از اینکه که به عنوان اولین تیم آسیایی جواز حضور در جام‌ جهانی را کسب کردیم بسیار خوشحالم.

 

ثبات در تیم ملی حاکم شده و ما در ژانویه 2019 جام ملت های اسیا را پیش رو داریم و می خواهیم آنجا برای فتح عنوان مبارزه کنیم. حالا فرصت مناسبی برای رشد و یادگیری به عنوان یک تیم پیش روی ماست تا از جام جهانی لذت برده و با تیمی قدرتمند راهی جام ملت های آسیا شویم.

 

کی روش در مورد قرعه کشی جام جهانی گفت: واکنش اولیه من متعجب شدن بود زیرا من به خودم گفتم قرار است برابر تیم های بزرگ جهان بازی کنیم. اما وقتی که شما در مرحله نهایی جام جهانی حضور دارید نباید از هیچ قرعه ای متعجب شوید، تصور نمی کنید که قرار است برابر اتیوپی بازی کنید، درست است؟

 

اسپانیا و پرتغال هر 2 مدعی فتح جام جهانی هستند. سبک بازی اسپانیا با کنترل فضا، زمان و توپ بوده است. لاروخا زیر نظر مربی جدید خود ثبات بیشتری یافته اند و این باعث می شود اسپانیا حریف پیچیده ای قلمداد شود زیرا آنها نه تنها فضا و ریتم را کنترل می کنند؛ بلکه نیز بسیار قدرتمند نیز هستند.

 

خوشحالم که با مراکش بازی می کنیم زیرا آنها قوی ترین تیم آفریقا بوده و انگار تیمی از اروپا هستند زیرا بیشتر بازیکنان این تیم آنجا رشد یافته اند. مراکش تیمی بسیار قدرتمند است، اما ما برای رسیدن به دور دوم برای اولین بار در تاریخ ایران تلاش خواهیم کرد و من به حرف کسی که می گوید ایران شانسی ندارد گوش نمی کنم؛ حتی اگر ما مجبور به مبارزه برای توپ در 60 یا 70 درصد زمان بازی باشیم.

 

ما برای انجام بازی دوستانه با مشکلات زیادی مواجه هستیم. پیام من برای فوتبال بین المللی بسیار ساده است: اجازه دهید ما فوتبال بازی کنیم. بازیکنان ما باید این فرصت را داشته باشند و اجازه ندهید که تحریم ها این مشکلات را ایجاد کنند. اجازه ندهید فوتبال بر خلاف روحیه ورزشی پیش برود باشد. ما بازیکنانی داریم که عاشق فوتبال بازی کردن هستند.

 

 

 

مردم ایران عاشق فوتبال هستند و حالا با توجه به آگاهی از مشکلات و چالش های ما با احترام بیشتری به تیم ملی نگاه می کنند. آنها می دانند که ما هیچ بازیکنی در بهترین لیگ های دنیا نداریم و مشکلات و تحریم های سیاسی روی ایران و ورزش این کشور تا حد زیادی تاثیر می گذارد.

 

من هنوز و در 65 سالگی هم یک حیوان عاشق برنده شدن را در داخل بدنم دارم. من هر روز صبح برای میل به مبارزه، برنده شدن و بودن به عنوان یک الگو  برای تغییر هرچه بهتر در اطرافم از خواب بیدار می شوم.  من 3 بار به  جام جهانی رسیده ام و چهارمی را می خواهم. من برای این کار بیشتر اشتیاق دارم و تمرین کردن هرگز مرا آزار نداده و همیشه برایم لذت بخش بوده است.

 

به من بگویید کدام تیمی  بدون بازی دوستانه مناسب یا تمرین در فضای ۶۰ متری وارد  جام‌ جهانی ‌می شود؟ سختی کار در ایران مرا بیشتر عاشق تیم ملی کرد زیرا این مشکلات مردم و بازیکنان را متحد کرده است. تیم ملی ایران لایق تماشای لبخندی از دنیا است. زمانیکه من از تیم ملی پرتغال جدا شدم با فدراسیون فوتبال ایران برای حضور تا پایان جام ‌جهانی ۲۰۱۴ به توافق رسیدم اما ماندن من بیشتر طول کشید.

 

فوتبال باعث شد من به آفریقا، ژاپن، آمریکا و دیگر نقاط دنیا سفر کنم. من به مردم دنیا می گویم که دقیقا همانطور که در هر کشوری دیگری دیده ام، مردم ایران هم می خندند و گریه می کنند، می رقصند و آواز می خوانند. شما می بینید که مادران بچه های خود را صبح ها را به مدرسه می برد و مردم اغلب در مورد ترافیک شکایت می کنند. فوتبال به شما می آموزد که انسان ها مشترک هستند و این اشتراکات هیچ ارتباطی با سیاست و رژیم ندارد.

 

وظیفه من ایجاد شادی و سرگرمی برای مردم است. ایران یک کشور غنی از سنت و هزاران سال تاریخ است. باعث تاسف است که ادراک جهان نسبت به ایران در سرتاسر جهان درست، واقعی و شایسته مردم این کشور نیست. فوتبال در DNA مردم است. ایران یک کشور جعلی نیست که نیاز به ایجاد راهکارهای خیالی برای ترویج فوتبال داشته باشد دارد اما بازیکنان ما نیاز به حمایت دارند و سیاست باید از فوتبال خارج شود.

 

ترجمه: آریا فاطمی مقدم

منبع : ورزش 3

وداع با ناصر ملک مطیعی: / ستاره پرده نقره‌ای که عاشق ورزش بود…

26 می 2018
بدون نظر

ناصرملک مطیعی رفت، در هشتاد و هشت سالگی، در پنجم خرداد 1396، با تحمل چهار دهه خانه نشینی اجباری. او روزگاری که در اوج فعالیت های سینمایی اش بسر می برد گاه و بیگاه برای مجله کیهان ورزشی دست به قلم می برد. نثری شیرین داشت که شیفتگی اش به ورزش را به رخ می کشید. او مطلب زیر را پس از قهرمانی ایران در جام آسیایی 1347 که تیم ملی ایران در امجدیه 1-2 اسرائیل را شکست داد نوشت.

 

“… بعضی اوقات به تو حسادت می کنم که وسیله و حربه ای در دست داری که می توانی فریاد بزنی و جمعی را به دور خودت جمع کنی… اما من برای عنوان کردن و نمایش عقایدم وسیله ای ندارم…

 

سینما نمی تواند گویای حقیقت باشد. سینمای حقیقی {مستند} تماشاچی ندارد، مردم  طالب سرگرمی و تفریح هستند. آنها مرا می رقصانند که لذت ببرند، پول می دهند که ما برای شان ادا دربیاوریم… محیط می خواهد که این طور باشد…

 

اما من می دانم هیچ بازیگری ادا درنمی آورد و هیچ بازیگری مردم را گول نزده… مردم خودشان می خواهند گول بخورند…

 

روزنامه نگاری هم کم و بیش شبیه کار ما است. مقداری دروغ های بزرگ و کوچک و حروف های ریز و درشت و گاهی هم حقیقتی تلخ و دردناک… چه بسیار خوانده ایم حقیقتی… و چه بسیار شنیده ایم فریادی. اسمی نخواهد برد. همه آنها را به خاطر دارم. ستایش می کنم… و شما را هم به خاطر حقایقی که عنوان می کنید و صداقتی که در میان می گذارید و به همین دلیل است که در را می بندم تا نشکند صحبت اهل طریق را…

 

سخن دراز شد. مرا ببخش که با تو درددل زیاد دارم. نمی دانم برایت گفته ام من هنوز راهی به عالم ورزش دارم. زندگی خصوصی و حقیقی من همان موقعی است که میان بجه های کوچک دبستان “یک، دو، سه، چهار” می گویم یا در دبیرستان با بزرگ ترها فوتبال بازی می کنم. من از دنیای قدیمم دور نشده ام. همیشه در اجتماعات ورزشی یک تماشاچی پابرجا بوده ام. برای مردم هم تعجب آور نیست، چرا که کم من “مرد سینماگر” را بیرون امجدیه رها می کنم… این خودم هستم که بیست سال تمام روی پله های بغل جایگاه می نشینم و فریاد شادی می کشم…

 

نامه آخر تو مربوط به مسابقات آسیایی بود و من هم مثل چهل هزار تماشاگر دیگر ساعت ها غرق اظطراب و دلهره و شادی بودم. در این ده روز همه چیز برای مردم فرموش شده بود در این ده روز مهر ملی و حق شاناسی خودی نشان داده بود. صدای وطن، صداب ایران، کشور سربلند من به آسمان می رسید…

 

من و پسرم تماشاگر شادی آفرینان بودیم و بر سر فوتبال بحث ها داشتیم. در آخرین بازی های هفت ساعت تمام با زنم و پسرم در امجدیه انتظار کشیدیم، با آن که می توانستیم وسیله ای پیدا کنیم و در جای بزرگترها راهی یابم، ولی زنم را راضی کردم مرا از روش همیشگی ام منحرف نکند و زیر بار منت دیگران نگذارد. به او حالی کردم این پله ها را دوست دارم. هفت ساعت انتظار کشیدیم و در آن ساعات طولانی گاهی با پسرم بر سر قهرمان های جوان را خوب می شناخت و گاهی که من هم قدیمی ها را روی پله ها، نشانش می دادم، گوشش بدهکار نبود و باور نمی کرد این سپیدموها که این طور آرام روی پله ها نشسته اند سال های گذشته چه شوری به پا می کردند…

 

همان طور که فکر می کردم و به گذشته ها می رفتم به یاد سی سال پیش افتادم. هفت یا هشت سال داشتم و سروان بیاتی مربی فعلی تیم ملی با من هم محله بود. ما پشت امجذیه می نشستیم. هر روز به امجدیه که تازه ساخته بودند می آمدیم و دنبال توپ های “اوت” می دویدیم. از یاد این خاطرات شیرین و این که رفیق قدیمی ام به مقام بزرگ ملی فوتبال دست یافته غرق غرور و افتخار شدم. دلم خواست هر طور شده پسرم را با او آشنا کنم که… ناگهان پسرم گفت “بابا یادت باشه بازی تموم شد، بیاتی کاپیتان سابق تیم تاج رو نشونت بدم. مربی جدید تیم ملی روزگاری سانتر فوروارد بازی می کرد”.

 

هاج و واج شدم و در عین خوشحالی توام با حق شناسی در من به وجود آمد و دیدم کوچک ها، بزرگ ترها را فراموش نکرده اند. مردم نسبت به هم ابراز شادمانی می کنند. همه با هم دوست و رفیقند. همه با هم آشنایی و سابقه محبت دارند. هیچ کس غریبه و ناشناس نیست. شادی می کردم از صفا و دوستی مردم لذت می بردم…

 

امجدیه رنگ و جلای دیگری داشت. چمن، سبز بود و سفیدی خطوط زمین در اثر ریزش باران کمرنگ شده بود. خط کش های همیشگی امجدیه با عجله رنگ ها و خط ها را پررنگ می کردند و مردی آراسته و موقر و کم مو و چهار شانه و استوار، محکم بالا و پایین می رفت و گاهی دستورهایی راجع به خط های زمین می داد. موهای اطراف سرش به رنگ خطوط زمین سفید شده بودند، ولی صورتش هنوز سبزی چمن و طراوت جوانی داشت. قدم هایش هنوز محکم و استوار بودند. او پیر بود. پیری که هنوز شوق جوانی در سرداشت و بی پیرایه، بی اعتنا، بی خجالت. بدون تکبر، برای جوان ها خط می کشید. خط می کشید تا سرمشق جوان ها باشد درس می داد تا جوان ها یاد بگیرند. چهل هزار تماشاگر به دنبال تازه ها و نوها فریاد می کشیدند، ولی پیراستاد بی سر و صدا چمن را برای جوان ها آماده می کرد…

 

او حسین صدقیانی یکی از پایه گذاران فوتبال بود. به گردن همه جوان ها و پیرمردها حق داشت. بچه . بزرگ همه شاگردانش بوده اند… او را نگاه می کردم… و کم کم به عالم دیگری رفتم و دلم از ناسازگاری های طبیعت گرفت و از دنیا و مردم بی وفایش آزرده شدم و از همه قهرم گرفت. دلم می خواست او را بالای دست می گرفتم و در جای بزرگان جایش می دادم…

 

زمین آماده شد. بازی آغاز گشت. دلهره و اضطراب پایان گرفت. تیم ایران جام پیروزی را بالاییی دست گرفته به دور امجدیه می دوید. مردم شاد و فریادها به آسمان. پسرم روی شانه های من نشسته بود و فریاد می زد “بچه ها متشکریم”. او روی کولم بود و من در زیر پاهای کوچک او اشک می ریختم. دلم می خواست یک بار همه قهرمانان شادی آفرین و سرداران پیروز، صدقیانی را دور زمین می گردانیدند… می دانم میسر نبود همه بزرگان را نمی توان روی دست گرفت… اما می شود از آنها یاد کرد. حق شناسی کرد و ستایش کرد…

 

برای همین بود امروز از خانه بیرون نرفتم تا حق شناسی خودم را نسبت به تو که یادآور شادی ها بودی ثابت کنم…”.

منبع : ورزش 3

مردی که عاشق روبن و ریبری است/ کوواچ برای بایرن چه به ارمغان می‌آورد؟

14 آوریل 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، در حالی که نام گزینه هایی مثل پوچتینو و یورگن کلوپ برای جانشینی هاینکس مطرح شده بود، انتخاب کوواچ باعث شگفتی همگان شد. اینکه باشگاه بایرن تصمیم گرفت به سرمربی کم تجربه ای مثل کوواچ، چنین فضایی برای کار کردن بدهد قابل پیش بینی توسط هیچکس نبوده است.

 

 

 

شجره نامه مربی گری او

یک هفته پیش از انتخابش به عنوان سرمربی بایرن، کوواچ گفته بود که قصد ترک آینتراخت فرانکفورت را ندارد ولی یک تلفن کافی بود تا نظر او کاملا برگردد. او در این رابطه گفت:” من دو سال فوق العاده در اینجا سپری کردم ولی افراد خیلی کمی فرصت این را خواهند داشت که سرمربی بایرن باشند.”
کوواچ که در جام جهانی 2014 هدایت کرواسی را برعهده داشت، در مرحله گروهی از این رقابت ها کنار رفت. او از مارس 2016، هدایت فرانکفورت را برعهده گرفت و با برادرش که دستیارش است، از سقوط به دسته پایین تر گریخت و تیم را در بوندس لیگا حفظ کرد.

در مجموع، کوواچ عقاب‌ها را از یک تیم میان و پایین جدولی، به یکی از تیم‌های خوب آلمان تبدیل کرد. او سابقه پوشیدن پیراهن بایرن را در سال 2003 دارد و همچنین در هرتابرلین، لورکوزن و هامبورگ نیز بازی کرده است ولی روند رو به صعود او در مربی گری از دوران فوتبالش خیلی بهتر بوده است.

 

 

 

نقاط قوت مربی گری کوواچ

عملکرد خوب این مربی باعث شده ا حتی هاینکس نیز به تمجید از او بپردازد. سرمربی آلمانی در این رابطه گفته بود:” او سابق بسیار بسیار درخشانی دارد. بسیار سخت کوش است، عاشق فوتبال است و خیلی خوب صحبت می‌کند. بایرن  تصمیم درستی گرفته است.”

کوواچ با تیمی کار می‌کند که بازیکنانی از 18 کشور مختلف دارد. او اخیرا در این رابطه گفته بود:” ما در اروپا کار می‌کنیم، اینکه بازیکنان ما از کشورهای مختلف باشند طبیعی است. ما نگران سیاست نیستیم و فوتبال بازی می‌کنیم. موضوع عملکرد خوب است. بدون توجه به ملیت، اینکه آلمانی هستند یا نه، سن و سال و ظاهر، آنها را انتخاب می‌کنیم.

 

 

 

سبک فوتبال کوواچ

در حالی که تیم‌های کوواچ 1-2-4-3 بازی می‌کنند، او به اندازه سابنر استراسه، سرمربی قبلی آینتراخت هجومی نیست ولی تیم‌های او معمولا ثبات بسیار خوبی در خط دفاعی دارند و خط هافبک قدرتمندی نیز در آن‌‌ها وجود دارد. این فلسفه او، احتمالا نیاز به کمی تغییر در بایرن دارد که در زمان آنچلوتی و پیاده سازی بازی محتاطانه، در نهایت اوضاع خوب نشد. با این حال، حضور گورتزکا و نابری در تابستان، نشان می‌دهد باواریایی ها در پی تقویت خط حمله خود هستند. همچنین شاید کمی تصادفی باشد ولی درست در زمانی که این تیم با رئال مادرید روبرو شد، باشگاه اعلام کرد که قرارداد ریبری و روبن را تمدید خواهد کرد. کوواچ اخیرا گفته بود:” من عاشق بال‌های تیم هستم. برای مثال، وقتی روبن و ریبری را می‌بینم، قلبم تند می‌زند.”

منبع : ورزش 3

کلوپ: صلاح عاشق گل زدن است

17 مارس 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، صلاح در این دیدار 4 گل زد تا تعداد گل هایش در رقابت های این فصل لیگ برتر را به 28 برساند و با 4 گل بیشتر از هری کین، مهاجم مصدوم تاتنهام، به تنها در صدر جدول بهترین گلزنان لیگ برتر قرار بگیرد.

 

کلوپ به خبرنگاران گفت:” این نتیجه بسیار راضی کننده بود. این دیدار واقعا می توانست دشوار باشد.

 

ما می دانستیم که از اولین دقیقه تا ثانیه اخر تمرکزمان را حفظ می کردیم و بیشتراز 100 درصد توان مان عمل می کردیم. گل هایی که به ثمر رساندیم، بسیار فوق العاده بود و بازیکنان من دست از تلاش برای زدن گل های بیشتر برنداشتند. فوتبال باید اینطور باشد. من واقعا از عملکرد بازیکنانم راضی هستم.”

 

 

 

 

او همچنین در مورد عملکرد صلاح گفت:” او عاشق گل زدن است. صادقانه بگویم او پسر فوق العاده ای است.”

 

لیورپول باید در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان مقابل منچسترسیتی قرار بگیرد و کلوپ تایید کرد که بی صبرانه منتظر این دیدارهاست.

 

” منچسترسیتی می داند بازی آسانی نخواهد بود. برای هواداران فوتبال، این دو دیدار فوق العاده خواهد بود. هیچ تیمی اتوبوس پارک نمی کند، هر دو تیم حمله می کنند.”

منبع : ورزش 3

 بازیکن عزادار و هوادارانی که ما را دوباره عاشق فوتبال می کنند / زیباترین حادثه سال در ورزشگاه سردار جنگل 

2 مارس 2018
بدون نظر

به گزارش ورزش سه، داماش گیلان نخستین مسابقه اش را در چارچوب مرحله نهایی لیگ دسته دوم در برابر شهرداری بندرعباس با پیروزی پشت سر می گذارد، اما به جای بساط شادمانی در گوشه ای از ورزشگاه سردارجنگل بازیکنان داماش جمع شده اند و به نوای حزن انگیزی که از سوی تماشاگران سرداده می شود، گوش می دهند.صداهایی که شعاری ریتمیک و هماهنگ را با هم تکرار می کنند: ” مسلم حق شناس با غیریتی تو … تیفوسی یادش هست معرفت تو … تسلیت تسلیت عقاب گیلان … روح مادرت شاد آهای برار جان ” نوا آنقدر حزن انگیز و تاثیرگذار است که بازیکنان به جای شادی پیروزی دست ها را برچشمان گذاشته اند و سرهایشان پایین است.

ماجرا از این قرار است که مادر مسلم حق شناس دروازه بان شیرازی داماش سه شب پیش فوت می کند و حق شناس که تمام فصل را برای تیمش فیکس بازی کرده و می داند که چقدر هم تیمی هایش به او نیازمندند، به جای ادامه ی حضور در مراسم عزاداری مادر شبانه از شیراز به رشت می آید تا در یکی از حساس ترین بازی های فصل، داماش را تنها نگذارد.

هواداران داماش هم که از ماجرا باخبر می شوند شعری برای دروازه بان تیمشان می سازند و چون زمانی برای تمرین نداشتند و در جریان بازی نمی خواستند شعرشان را تمرین کنند و تمرکز حق شناس را به هم نزنند متن را به تعداد هواداران کپی می کنند تا در پایان بازی شاهد اجرای یک سمفونی موزون و درام باشیم.

 

این مدل اتفاق ها همان مثال عینی جمله ی معروف “فوتبال از مرگ و زندگی هم مهتر است” خواهد بود. از آن مدل رفتارهایی که موجب شده از زندگی مان بزنیم تا از فوتبال فاصله نگیریم. اینکه می دانیم زیبایی ها و جذابیت های فوتبال فقط در نود دقیقه تمام نمی شود و ماجرا خیلی عمیق تر از آنی که در سطح دنبالش بگردیم. جایی که حتا می شود به جای حضور در سوگواری مادر به چمن سبز پناه برد و در عوض یک ورزشگاه به نمایندگی از یک شهر برای مادری که چنین فرزندی تربیت کرده اشک بریزد و سوگ عزا بخواند.

سپیدرودی ها همین سال پیش چنین حق شناسی را برای نظرمحمدی به جای آوردند که به جای دیدن واپسین نگاه های مادر، بر نیمکت تیمشان نشست و پس از برد تیمشان مادر رفت و در عوض یک شهر برای آن مادر رخت عزا پوشید.داماش با این هوادار و این بازیکن دارد پله پله به سطح بالای فوتبال باز می گردد تا ترانه ای تازه بسراید برای کودکان شهری که شاید همیشه از خان نعمت فوتبال دولتی بی بهره بودند اما خودشان با آوازهای حماسه ای شان کار را در آورده اند.این همان فوتبالی است که در بچگی عاشقش شدیم و می دانیم که به جای جستجو در اتوبان های خلوت صنعتی، تنها در کوچه پس کوچه های قدیمی پر رفت و آمد لمسش خواهیم کرد. کوچه پس کوچه هایی که شاید خاکی باشند، اما بن بست نیستند.

 

 

همدردی پر احساس هواداران داماش گیلان با مسلم حق‌شناس

 

 

منبع : ورزش 3

دی ماریا: عاشق بازی کنار مسی هستم

23 ژانویه 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، دی ماریا بدون شک یکی از مهره های ثابت و حیاتی آرژانتین در جام جهانی خواهد بود؛ با این حال خودش چنین عقیده ای ندارد.

 

 

 

 

او در همین رابطه به کلارین گفت: «فقط مسی است که جایگاهش در ترکیب ثابت قطعی است و مابقی باید برای این مهم بجنگیم. سامپائولی به همه این را گفته است. اگر کسی از جایگاهش مطمئن باشد، انگیزه هایش را تا حدودی برای رقابت از دست می دهد و این باعث افت وی خواهد شد. هر هفته باید در بازی های باشگاهی، کیفیت خودمان را در زمین نشان دهیم.

سامپائولی همه را زیر نظر دارد. او پس از هر بازی با ما تماس می گیرد، سوال می کند و توصیه هایش را به ما انتقال می دهد. هر چه به جام جهانی نزدیک تر می شویم، بازیکنان باید هر چه که دارند را در تیم های باشگاهی خود رو کنند.»

 

دیبالا و اظهارنظر او در مورد دشوار بودن بازی کنار مسی: «فکر می کنم از مصاحبه دیبالا برداشت بدی شد. من به شخصه عاشق بازی کنار مسی هستم. بازی کنار فوق  ستاره ها به پیشرفت شما هم کمک می کند. وقتی مسی در تیم نیست، اوضاع دشوار می شود. شیرین ترین اتفاق ممکن، بازی کنار مسی است.»

 

منبع : ورزش 3

گفته بودم برانکو عاشق ایران و پرسپولیس است/ گرشاسبی: حالا به سمت اهداف بزرگتر حرکت می‌کنیم

10 ژانویه 2018
بدون نظر

به گزارش “ورزش سه”، حمید رضا گرشاسبی، سرپرست باشگاه پرسپولیس بعد از تمدید قرارداد با برانکو ایوانکوویچ در خصوص آن به ارائه توضیح پرداخت و در این زمینه به سایت باشگاه گفت: همانطور که بارها به هواداران عزیز و دوست داشتنی پرسپولیس گفته بودیم، آقای برانکو عاشق ایران و پرسپولیس است و وعده کرده بودیم این قرارداد تمدید خواهد شد، امروز چهارشنبه شاهد این اتفاق بودیم که با توجه به خواسته بر حق هواداران و حمایت هیأت مدیره باشگاه، این مهم محقق گردید و آقای ایوانکوویچ حداقل برای دو فصل بعد نیز هدایت تیم پرسپولیس را بر عهده خواهند داشت.

وی با تشریح برنامه‌های باشگاه گفت: با تمدید مدت همکاری، به امید خدا با شتاب بیشتری به سمت موفقیت‌های آینده در رقابت‌های داخلی و بین‌المللی پیش خواهیم رفت. البته در این مسیر مثل همیشه دشواری‌های بسیار خواهد بود که با یاری خدا، حمایت و انرژی هواداران، تلاش تیم، درایت کادر فنی و تدابیر مدیریت باشگاه بر آنها فائق خواهیم آمد تا پرسپولیس بزرگ به مسیر خود ادامه دهد.

گرشاسبی در پایان گفت: از هواداران عزیز به عنوان صاحبان اصلی پرسپولیس و همینطور از پیشکسوتان بزرگ و شریف پرسپولیس می‌خواهیم همچنان حمایت خود را از این باشگاه پرطرفدار داشته باشند تا شاهد سربلندی بیش از پیش خانواده پرسپولیس باشیم. خوشبختانه ما یک تیم خوب از بازیکنان داریم که تیم فنی خوبی آن را هدایت می‌کند و یک تیم مدیریتی خوب هم با تمام توان در کنار آنها قرار دارد تا اهداف بزرگ پرسپولیس عزیز را دنبال کنیم.

منبع : ورزش 3